GİRİŞ / İNCELİKLİ BİR SANTRA
Aykut Kocaman, Fenerbahçe târihinin en efsânevi değerleri arasında. Aykut Kocaman; futbolculuğunda "Golcü Aykut", teknik direktörlük kariyerinde ise 2010-2011'de târihin en şanlı şampiyonluk zaferine imzâ atan, 2012'de modern futbola ilk ciddi entegrasyon teşebbüsünü gerçekleştirme cesâreti ve kararlılığını gösterip Fenerbahçe'ye târihindeki en büyük Avrupa başarısını kazandıran "modern futbol ustası Aykut Kocaman" olarak sarı lacivert renklere gönül vermiş her âkil taraftarın kalbinde oldukça müstesna bir yere sâhiptir. Aykut Kocaman, ömrünü Fenerbahçe'ye adadı. 1988-1996 yılları arasında "Fenerbahçeli futbolcu Aykut Kocaman" iken 2010'dan itibâren Fenerbahçe teknik direktörü Aykut Kocaman ünvânına sâhip oldu. Süreç içerisinde ünvânı değişti fakat değişmeyen yegâne şey Aykut Kocaman'ın, kulübe sunduğu üstün hizmetler, efsânevi değeri ve asil şahsiyeti oldu. Aykut Kocaman benim için çok özel bir yere sâhip. Dimağımdaki ve kalbimdeki Aykut Kocaman portresini sizlere aktarmak ve günümüzün derinlikten uzak tüketim odaklı sosyal medya atmosferinde var olan ve ne yazık ki sporseverlerin alımlayış perspektifi üzerinde tâyin edici bir tesire sâhip olan temeli zayıf fikirler kakofonisi arasında, haksız ve seviyesiz eleştirilere mâruz kalan çok kıymetli efsânemiz Aykut Hoca'ya karşı çocukluğumdan beri duyumsadığım vefa borcumu bir nebze de olsa içten ve temeli güçlü satırlarla karşılamaya çalışma arzum bu yazıyı kaleme alma fikrini somut bir edime dönüştürme sürecinde benim ana motivasyon kaynağım oldu. Santra bitti! Beş bölümden oluşan yazının nüvesine geçiş yapıyoruz. Fenerbahçe'ye adanmış bir ömrün, sarı-lacivert asil bir şahsiyetin ve onurlu bir suskunluğun ilham verici anatomisine merhaba diyoruz. Keyifli ve bilhassa dikkatli okumalar diliyorum...
I. BÖLÜM
Güzel oyun, futbolun köklü mâzisinde bir kulübün târihine hem saha içinde performatif açıdan futbolculuğu ile hem de işin teori ve pratiğinin en zorlu sentezi olan saha kenarında teknik direktörlük yönü ile damga vuran isimlere çok ender rastlanmıştır. Futbolculuk kariyeri çok görkemli olan pek çok ismin teknik direktörlük kariyeri ekseriyetle vasatı aşamamış olup hatta sınıfta kalmıştır. Diego Maradona, Gheorge Hagi, Paul Gascoigne, Thierry Henry, Andrea Pirlo gibi isimler bahsettiğim olgunun prototipleri arasındadır. Bu duruma tezat bir tablo olarak futbolculuk kariyerinde görece sönük kalmalarına rağmen futbolun teknik adamlık boyutunda büyük bir kariyer mirâsı inşâ eden isimlerin sayısı da azımsanamayacak kadar fazladır.. Bu durum özelinde aklıma ilk gelen isimler; Arsene Wenger, Jurgen Klopp, Rafael Benitez ve Massimiliano Allegri'dir. Aykut Kocaman, sportif kariyerinde oldukça istisnâi bir şeyi başardı: Başarıların dünyası arasında âdeta bir köprü kurdu. Hem aktif futbolculuk dönemindeki performansıyla hem de teknik direktörlüğündeki pragmatist, işlevsel, modern ve üstün akılcı futbol felsefesiyle oldukça başarılı bir kariyer inşâ etti.
II. BÖLÜM
Yazının girizgâh safhasında belirtmiştim. Bu yazıyı yazmayı çok uzun bir süredir arzuluyordum. Birkaç gün önce yaşananlar bu arzumun artmasında etkili oldu. Aykut Hoca ile henüz tanışmadım ama eminim ki hayat; kalpleri ortak sevdâlarda atan insanları elbet bir gün kavuşturur fakat o özel gün gerçekleşinceye dek Aykut Hoca'ya duyduğum saygıyı ve hissettiğim vefâyı bu satırlarla bir nebze olsun gerçekleştirmek istedim. Bu bölümde; Aykut Hoca'nın teknik adamlık profiline, işin matematiksel-taktiksel-teorik boyutuna ve sosyal medyadaki birtakım niteliksiz ve temeli zayıf eleştirilere karşı cevap mâhiyetindeki bölüme geçmeden önce "Aykut Kocaman" isminin bendeki intibâsını sizlere aktaracağım bir başka deyişle harflerin, Shostakovich bestesini andıran sarı-lacivert armonisiyle öznel bir Aykut Kocaman portresi çizeceğim.
Fenerbahçe târihindeki en stresli süreç 2010-2011 şampiyonluğundan sonraki süreçtir. O yıllarda çocuktum. Tıpkı şimdiki gibi çocukken de TV izleme alışkanlığım yoktu. Tüm gün sokakta sarı-lacivert çubukluyu giyip top peşinde koştururdum. Kendimi övmüş gibi olmayayım fakat çocukken çok teknik, çok klas ve ilginçtir ki çok da eforlu bir trequartistaydım. Geceleri NTV Spor'da Spor Servisi'ne bakardım yalnızca. TV ile ilişkim bununla sınırlıydı. Çok iyi hatırlıyorum henüz küçük bir çocukken her sabah yola koyulup Fenerbahçe'nin stresli süreciyle ilgili bilgi edinebilmek için gazete alırdım. Evimiz çarşıdan biraz uzaktı 2 - 2.5km yürümem gerekirdi ama yine de çocuk hâlimle risk alıp giderdim. Trafiğin tehlikesi ve obur uğultusu basit bir ayrıntıydı benim için. Dilimde ise bir marşın şu sözleri vardı: "Ne mutlu seni sevene yaşa Fenerbahçe..." Şâir Turgut Uyar'a çok bâriz bir şekilde benzeyen market sâhibi ağabey, yaşım çok küçük olduğu için gazeteyi okuduğuma inanmaz resimlerine baktığımı sanırdı. O zorlu yıllarda saha kenarında, bâzen mikrofon başında basın toplantılarında kulübe hem teknik direktörlük hem de liderlik yapan asil bir adam vardı. O adam, Aykut Kocaman'dı... Aykut Kocaman, biz Fenerbahçelilere umut veriyordu. Âkil ve gerçek taraftarların Aykut Kocaman için söylediği sözler asla sıradan yahut hamasî nitelik taşıyan sloganlar arasında değildir. Aykut Kocaman gerçekten Fenerbahçe taraftarlarının "Kocaman gururudur." Bu sözün mâzisi çok güçlü ve arka planı oldukça sâhicidir. Kendimi bildim bileli çok şükür Fenerbahçeliyim. Çocukken bile futbol müsâbakalarına yüzeysel bakmaz büyük bir dikkatle izlerdim. Nitekim 13-14 yaşlarımdan beri kâğıt-kalemsiz analiz amacı gütmeden maç izleyemez oldum. Futbol benim için bir hobi ya da zihin jimnastiği değil futbol benim için düşünsel bir analiz mecrası. Aykut Kocaman bana, hayatımdaki en görkemli Fenerbahçe'yi izletti ve elbette en asilini de. Benim için her zaman öncelik Fenerbahçe'dir fakat bugün, büyük bir Fenerbahçe'den bahsedebiliyorsak bunu Aykut Kocaman gibi ardında özel bir başarı mirâsı bırakabilmiş değerlerimize borçluyuz. Bu nedenle Fenerbahçe kalplerimizin ve sevgimizin merkezinde olsa da Fenerbahçe ve Aykut Kocaman sevgisi birbirinden asla ayrılamaz. Aykut Hoca'yı çok sevmek şahısçılık yapmak anlamına gelmez. Hayatı seven oksijeni de sever. Çünkü yaşayabilmek için ciğerlerimize oksijen transferi gereklidir. Aykut Kocaman, başarısızlıktan kangren olmuş Fenerbahçe'nin tek çâresiydi ve Fenerbahçe yakın târihindeki en görkemli dönemlerini Aykut Kocaman ile yaşadı. Yeni bir dans, yeni bir kavuşma ne yazık ki gerçekleşmedi fakat hayat ne gösterir bilemeyiz. Hayatın ezberi yoktur ve şıklı sınav yapmaz açık uçlu soru sorar. Tahmin edilemezliği de burada gizlidir. Aykut Hoca'nın onurlu suskunluğu bile anlayana pek çok şey ifâde etmektedir.
Aykut Kocaman, çok asil ve çok mütevâzı bir insan, gün geçtikçe endüstriyelleşen futbolun marketing kısmıyla gerçekten hiç ilgilenmiyor. Tahsilim dil ve edebiyat üzerine olduğu için rahatlıkla söyleyebilirim ki Aykut Hoca, kendisini hârikulâde ifâde edebilme yeteneğine sâhip. Oldukça karizmatik bir aurası da var fakat Aykut Kocaman, modern ve Avrupâi duruşunu, Anadolu'nun temiz ve mâsum sükuneti ve vicdânıyla armonik bir şekilde sentezlemeyi tercih ediyor. Aykut Hoca'nın sâdece futbolun taktiksel kısmında değil hayata karşı olan duruşundaki tandem tercihleri de saygıyı fazlasıyla hak ediyor. Aykut Hoca'yı ne zaman düşünsem aklıma şâir İsmet Özel'in şu dizeleri hücûm eder: "ey kalbim ey suları usul usul yükselen deniz / içimiz damar damar parçalansa da / dışımız lâl gibi sessiz" Aykut Kocaman zorlu anlarda dâima ciddi ve profesyonel bir duruş sergiler. Futbolun kaosunun konjonktürüne göre pozisyon almak yerine kendi duruşunu sergilemeyi tercih eder. Aykut Hoca yalnızca futbolun taktiksel evreninde rakiplerine göre şekil alır, manevra yapar bu onun reaktif teknik direktör kimliğinin bir parçasıdır fakat hayatın her alanında hiçbir zaman tutarsız bir Aykut Kocaman göremezsiniz. Aykut Hoca'nın konuşmalarını kavrayabilmek için yüksek bir dikkat ve entelektüel bir donanım gerekir. Aykut Hoca'nın konuşmalarını sabırla analiz ederseniz, bir Rus klasiği okumanın verdiği doyumu hissedersiniz. Bu asil ve onurlu suskunluğun her cümlesi, kelimelerin arasında verilen her es, derin bir ruhun, cefâkar bir Fenerbahçeliliğin ve keskin bir zekanın tezahürüdür...

III. BÖLÜM
Aykut Kocaman spor medyasındaki ve sosyal medyadaki yüzeysel algıların aksine Fenerbahçe'de son derece başarılı bir teknik direktörlük performansı sergiledi. Kocaman; akılcı ve pragmatist taktiksel felsefesi, oyunu üstün bir kontrolle domine eden futbol anlayışı, taktiksel disiplini ve modern futbol vizyonuyla Fenerbahçe kariyerinde, 1 Lig şampiyonluğu, 2 Türkiye Kupası ve Uefa Avrupa Ligi'nde Fenerbahçe'yi yarı finale taşıma başarılarına imzâ attı. Unutmamak gerekir ki son şampiyon 2013-2014 kadrosunun temeli de çok büyük bir ölçüde Aykut Hoca'nın fikirleri-tercihleri ekseninde şekillenmişti. Aykut Kocaman'a, pek çok teknik direktöre sunulan konfor ne yazık ki sunulamadı. Aykut Hoca, bu görkemli başarılarını dâima stresli ve kaotik bir atmosferde elde etti. Aykut Hoca'ya dâir samimi hislerimi aktarıp bana çocukluğumdaki en görkemli ve en modern Fenerbahçe futbolunu izletmiş olan efsâneme, vefa borcumu bir nebze olsun ödemeye çalıştığım ve hocamızın futbol vizyonundan bahsettiğim satırlar sona erdi şimdi sırada; yazının belki de pek çok okura göre en kritik ve en çok dikkat çeken üçüncü bölümün ikinci perdesi olan sosyal medyadaki ve spor medyasındaki yüzeysel ve temeli zayıf görüşlere bir yanıt niteliği taşıyan bölüm var! En yaygın eleştiriyle başlıyoruz...
Aykut Kocaman'a yöneltilen eleştirilerden en yaygını, Kocaman'ın salt defansif anlayışı benimsemiş bir antrenör olduğu yönündedir. Öncelikle şunu belirtmek gerekiyor ki her teknik adamın oyun felsefesinde merkeze aldığı fikirler silsilesi farklıdır. Bâzı teknik adamlar hücûmu, bazıları savunmayı, bazıları ise dengeli bir anlayışı zihinlerindeki futbol çarklarının merkezine alırlar. Aykut Kocaman salt savunmacı bir antrenör değildir. Aykut Hoca; oyunun kontrolünü merkeze alan, topa sahip olma konusunda sıkı bir prensip gözeten, topsuz oyunda dâima etkin kalmayı önemseyen, kompakt ve modern bir futbol anlayışına sâhiptir. Nitekim Aykut Kocaman'ın 2017-2018 sezonunda dar kadro rotasyonu ve kısıtlı finansal imkanlarla ve ne acıdır ki neredeyse dip seviyeyi görmüş tribün desteğine rağmen büyük bir ustalıkla son haftalara kadar zirve yarışı verip Fenerbahçe'yi söz konusu sezonda, ligin en çok gol atan takımı hâline getirmiş olması Aykut Hoca'nın salt savunmacı bir antrenör olduğu yönündeki cılız eleştirileri en muhkem şekilde çürütmektedir. Aykut Kocaman, bir sabır antrenörüdür. Sürece onunla başlar, planlamasına saygı duyar ve güvenirseniz size unutamayacağınız başarılar armağan eder. Aykut Kocaman salt savunmacı bir teknik adam değildir fakat tâbiri câizse "tabela futbolseverliği yapmayıp" güzel oyun futbolun yüzeyinden ayrılıp derin detaylarına nüfuz etmeyi isterseniz "Aykut Kocaman futbolu" özelinde size bir taktiksel önerim var: Aykut Hoca'nın futbolunu idrâk edebilmeniz için topsuz oyun sekanslarını mercek altına almanız gerekir. Aykut Hoca; topla temâslı oyunda, bilhassa sabırlı ve her detayı işlenmiş set oyunu özelinde hârika bir geçiş stratejisi zenginliğine sâhiptir fakat gözlemlerim ışığında şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki "Aykut Kocaman futbolunun" kalbi ve güçlü strüktürü, topsuz oyunda gizlidir. Aykut Kocaman'ın futbol felsefesinde tıpkı hayattaki duruşunda olduğu gibi hiçbir tutarsızlık görülmemiştir. Aykut Hoca'nın makul finansal çerçeve ve modern taktiksel anlayış ekseninde gelişen kadro planlaması yeteneği bahsettiğim tutarlılık olgusunu ispatlar niteliktedir.
Fenerbahçe'nin ve Türk futbolunun kıymetli değeri Aykut Kocaman'a yöneltilen en yaygın eleştirilerden ikincisi ise Alex konusudur. Unutmamak gerekir ki Alex'e zirve sezonunu yaşatan isim Aykut Kocaman'dır. Pek çok kişi Aykut Hoca'nın, Alex'in performansına ket vurduğunu, onu olumsuz yönde etkilediğini bilinçsizce ve mesnetsizce iddia etse de Aykut Hoca, Alex'e o sezon, oldukça verimli bir taktiksel düzlemde forma şansı vermiş olup çok sevdiği Fenerbahçe'sinin geleceği için "Alexsiz bir senaryoya" da hazırlık yapmıştır ve bu hazırlık süreci; Alex'in ayrılışından hemen sonra meyvesini vermiştir. Pek çok teknik adam takımındaki en spesifik gol kozundan ayrılmayı bu denli cesur bir şekilde göze alamaz fakat Aykut Hoca, daha modern ve Avrupa standartlarına daha uygun bir Fenerbahçe futbolu için bu radikal kararı büyük bir iyi niyetle ve özel bir futbol vizyonuyla hayata geçirmiştir. Fenerbahçe, Alex'in ayrılığı sonrasında gürültülerin koptuğu, sahada Fenerbahçe için mücadele eden oyuncular ve saha kenarındaki teknik ekibin emeklerine taraftarın bir kısmı tarafından ciddi bir vurdumduymazlığın gösterildiği 2012-2013 sezonunda, târihindeki en büyük evrensel başarısını (Uefa Avrupa Ligi'nde yarı final) Aykut Kocaman öncülüğünde gerçekleştirmiştir. Ayrıca Alex'in ayrılışıyla Fenerbahçe târihinde ilk defâ "Avrupa futboluna - modern oyuna, entegre olma teşebbüsü" Aykut Kocaman öncülüğünde gerçekleşmiştir ve bu durum bir teşebbüs olmaktan çıkıp yarı final başarısıyla taçlandırılmıştır. Aykut Hoca, bu yönüyle avangart bir teknik direktördür. Her teknik adam taktiksel boyutta saygı çerçevesinde eleştirilebilir fakat Aykut Kocaman gibi özel bir şahsiyeti, cefâkâr bir kulüp efsânesini, oyuncu-teknik direktör ilişkisi özelinde yıpratmak, acımasızca eleştirmek büyük bir haksızlıktır. Alex, kulüp târihimizin en kaliteli ve en verimli futbolcuları arasındadır fakat Aykut Hoca, Fenerbahçe için bir futbolcu ve teknik adam rolünün çok ötesinde bir değerdir. O gerçek bir efsânedir. Taraftar gerçek efsanesine; Aykut'una sâhip çıkmalıdır...
IV. BÖLÜM
Yaşanan son sürece dâir birkaç vurguda bulunmak istiyorum. Ben Fenerbahçe'nin başarısı ve görkemli günlerine yeniden kavuşabilmesi için "Çâre Aykut Kocaman!" fikrine sahip bir Fenerbahçeliyim. Fenerbahçe dâima merkezimizdeki değerdir ve hepimizin temel kaygısı Fenerbahçe'nin başarısıdır fakat şu tartışmasız bir gerçek ki bu süreçte Aykut Hoca'nın Fenerbahçe'ye ihtiyâcı yoktu aksine Fenerbahçe'nin Aykut Kocaman'a ihtiyâcı vardı. Aykut Hoca, hayatı boyunca sahada yahut saha kenarında olduğu müsâbakalar dışında kamera ışıklarından dâima uzak olan sakin ve huzurlu bir yaşamı tercih etti. Aykut Hoca'nın bu tavrı bana Tolstoy'un romanlarındaki erdemli ve bilge karakterleri andırır. Aykut Hoca, başarılarını dile getirmekten hoşlanmaz çünkü o çok asil ve mütevâzı bir insandır fakat şu bir gerçek ki son zamanlarda kulübün teknik direktörlük pozisyonunda görev alan antrenörlerin -bilhassa yerli antrenörlerin- kaçının Aykut Hoca'nın başarı karnesinin ve taktiksel donanımının yakınına erişip erişemediğini sorgulamakta yarar var. Kısıtlı imkânlarla, kulübün en zorlu anlarında asil bir duruşla bu denli başarıya erişebilen kaç teknik direktör var? Felsefede olduğu gibi futbolda da cevaplardan ziyâde sorular önemlidir. Bizi gerçeğe sorula yakınlaştırır. Herkesi, bu soruları büyük bir sakinlikle titizce düşünmeye dâvet ediyorum. Çünkü sportif başarı adına önemli adımlar bu minvalde işlevsel bir zihinsel mesâi ile atılacaktır.
V. BÖLÜM / VEDÂ ve "KOCAMAN" BİR TEŞEKKÜR
Bu yazıyı yazmanın verdiği coşkunun ağırlığını uzun süredir omuzlarımda hissediyordum. Kıymetli efsânemiz Aykut Kocaman ile tanışma fırsatına henüz nâil olamadım. Aykut Hoca'yı çok seviyorum ve daha da önemlisi ona çok saygı duyuyor ve ruhunun-şahsiyetinin derinliği ve asâletini izân edebilen kişiler arasında olduğum için kendimi şanslı hissediyorum. Aykut Kocaman'ın futbol kariyerindeki santforluk meziyetleri, teknik adamlık serüvenindeki modern ve reformist taktiksel ustalığı, kupalar-istatistikler üstü görkemli karnesi ve onurlu suskunluğuyla inşâ ettiği ilham verici duruşu, biz âkil Fenerbahçelilerin kalbinde ve keskin hafızasında dâima yaşamaya devam edecek. Bu satırlar büyük bir titizlik ve samimiyetle kaleme alındı. Son cümleye dek derin bir dikkat ve sabırla okuduğunuz için müteşekkirim. Futbol Mahzeni blogumda, modern futbola dâir çok sayıda analiz yazısı yayımladım fakat bu yazı; bir hobi yahut bir haz kavramları ekseninde değil bir görev, bir vefa borcu motivasyonuyla kalemi elime almamı sağladı. Efsânesi olduğunuz, uğruna saçlarınızı ağartıp ömrünüzü adadığınız, sarı-lacivert renklerin şanlı târihine kattığınız her şey için için size müteşekkirim hocam. Siz bizim: "Kocaman gururumuzsunuz..."


Harika bir yazı tebrik ederim. Okurken çok duygulandığım anlar oldu.. Bugüne dek hep taktik analizlerinizi ve röportajlarınızı okumuştum fakat bu son yazının manevi değeri çok başka.. Tebrik ediyorum..
YanıtlaSilMuhteşem bir yazı .. içseliğine kurban can kardeşim .. hislerimin tercümanı olmuşsun .. o bir deha .. insanlık için .. futbol belki bir keyif oyunudur ..ama Aykut hoca hem futbol konusunda usta hem dünyadaki bütün canlıların varoluşundan kaynaklı yaşamsal haklarına saygıyı kendine ilke edinmiş .. çok az insanda olan empati yeteneğini çok iyi kullanır .. asildir .. kimsenin eksikliği yada zayıflığı üzerine kendi yaşamını kurmaz .. aksine herkesin yaşamsal haklarına saygı gösterip kimseyi yargılamaz .. ezmez küçümsemez .. hiç unutmuyorum ozanın kadro dışı kalması üzerine ( ben bunun sebebini kimseye anlatmak istemiyorum ) ozanın zarar görmesini istemiyor .. o durumda bile kendini haklı çıkarmaya çalışmadı empati kurdu ozanı korudu .. ben bir sosyalist olarak Aykut hoca için feneri tutum .. onun karekterine duruşuna hayran olduğum için her konuda onun manevi olarak destekçisiyim .. o benim gurur duyduğum , liderim , hocam , abim , kardeşim
YanıtlaSilSerdar’ım .. kardeş bu muhteşem yazın için gönlünden öpüyorum .. inşallah ölmeden bir gün Aykut hocanın gözlerine bakıp onu ne kadar çok sevdiğimi , inandığımı anlatırım
.. sevgim saygım yüreği ile yaşıyan canlarla .. egomuzun öğretmeni yüreğimizin öğrencisi olmak nasip olsun bize …🙏
Tamam 12:03
YanıtlaSilMuhteşem bir yazı .. içseliğine kurban can kardeşim .. hislerimin tercümanı olmuşsun .. o bir deha .. insanlık için .. futbol belki bir keyif oyunudur ..ama Aykut hoca hem futbol konusunda usta hem dünyadaki bütün canlıların varoluşundan kaynaklı yaşamsal haklarına saygıyı kendine ilke edinmiş .. çok az insanda olan empati yeteneğini çok iyi kullanır .. asildir .. kimsenin eksikliği yada zayıflığı üzerine kendi yaşamını kurmaz .. aksine herkesin yaşamsal haklarına saygı gösterip kimseyi yargılamaz .. ezmez küçümsemez .. hiç unutmuyorum ozanın kadro dışı kalması üzerine ( ben bunun sebebini kimseye anlatmak istemiyorum ) ozanın zarar görmesini istemiyor .. o durumda bile kendini haklı çıkarmaya çalışmadı empati kurdu ozanı korudu .. ben bir sosyalist olarak Aykut hoca için feneri tutum .. onun karekterine duruşuna hayran olduğum için her konuda onun manevi olarak destekçisiyim .. o benim gurur duyduğum , liderim , hocam , abim , kardeşim
Serdar’ım .. kardeş bu muhteşem yazın için gönlünden öpüyorum .. inşallah ölmeden bir gün Aykut hocanın gözlerine bakıp onu ne kadar çok sevdiğimi , inandığımı anlatırım
.. sevgim saygım yüreği ile yaşıyan canlarla .. egomuzun öğretmeni yüreğimizin öğrencisi olmak nasip olsun bize …🙏
Erdal şimşek Almanya
Aykut KOCAMAN müthiş anlatılmış. Eleştirilere verilen cevaplar harika olmuş. Emeğinize, yüreğinize, kaleminize sağlık.
YanıtlaSil